27 Δεκ 2013

Προσωπική Ανασκόπηση ...και oλίγα resolutions!

Αν κάτι έμαθα μέσα στο 2013 είναι να αγαπώ τον εαυτό μου. Και να φοράω κραγιόν!! Παρόλο που δε συνέβη το life-changing γεγονός, θεωρώ ότι ήταν μια καλή χρονιά. Μια πραγματικά καλή χρονιά..

Το 2013 έβαλα σε προτεραιότητα τον εαυτό μου και άρχισα επιτέλους να κάνω πράγματα για μένα. Ρύθμισα τα θέματα της υγείας μου και την κυκλοθυμία μου. Μπήκα σε μια πιο προσεχτική διατροφή και ξανάρχισα το γυμναστήριο.  Έβαλα και το τρέξιμο στη ζωή μου.
Ταξίδεψα! Δυο φορές εκτός συνόρων, δυο στην πρωτεύουσα και σε ένα νησί. Επισκέφθηκα τα πάτρια εδάφη του αγαπημένου μου Dali στο Figueres και στο Cadaques, πραγματοποιώντας έτσι ένα από τα μεγαλύτερα μου όνειρα.
Έζησα χωρίς την αδερφή μου! Κι όμως διαπίστωσα ότι η χιλιομετρική απόσταση νοητά μας έφερε πιο κοντά. Και δε λυπάμαι καθόλου που βρίσκεται μακριά!
Προσωπικά και επαγγελματικά όλα κύλησαν ομαλά.  Με τα πάνω τους και τα κάτω τους. Με τα ωραία και τα άσχημα. Σταθερότητα με πρόσημο θετικό!

Στον αντίποδα τώρα… το 2013 έκανα μια μεγάλη προσπάθεια, που τελικά δε μου βγήκε..  Έψαξα ανάμεσα σε ανθρώπους, ιδέες και πράγματα να βρω την έμπνευση με λιγοστή επιτυχία.. Δεν διάβασα κανένα βιβλίο, αντιθέτως είδα άπειρες ταινίες και αφιέρωσα υπερπολύτιμο χρόνο στο internet.. Δεν έχω κρεμάσει ακόμα κάδρα στους τοίχους.

Το 2014 με βρίσκει πιο δυνατή, πιο αισιόδοξη και πιο συνειδητοποιημένη από ποτέ. Θα συνεχίσω δυναμικά τον αγώνα για να αναγνωριστεί η αξία μου, θα μεγαλώσω την οικογένεια μου και θα βρω επιτέλους αυτό που με τρώει μέσα μου..



21 Νοε 2013

Εγώ και ο πόνος μου!

Όταν αρνείσαι κάτι λέγοντας "έχω πονοκέφαλο" αυτομάτως όλοι το εκλαμβάνουν ως δικαιολογία. Όταν υστερείς στις επαγγελματικές σου υποχρεώσεις εξαιτίας του πονοκεφάλου, κάποιοι πιθανόν να πιστέψουν ότι είσαι ασυνεπής ή λουφαδόρος. Όταν όμως χάνεις προσωπικές στιγμές, όπως η πρώτη μέρα των διακοπών ή ένα δείπνο με καλούς φίλους στο σπίτι, τότε εσύ συνειδητοποιείς ότι υπάρχει πρόβλημα.

Δε θυμάμαι καλά καλά από πότε ζω με την ημικρανία. Το μυαλό μου έμαθε να ζει με τον πόνο. Ξέρω ότι κάποιες μέρες μου είναι καταδικασμένες. Δεν ξέρω ποιες είναι αυτές και δεν ξέρω πως να τις αποφύγω. Ξεκινώ την κάθε μέρα κανονικά, με αισιοδοξία. Φροντίζω να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου. Βασικά είμαι σχεδόν υστερική με το να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου. Έχω σχέδια στο μυαλό μου για τη μέρα, για το μέλλον. Πράγματα που θέλω να κάνω. Τρόποι για να προοδεύσω, να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Σαν άτομο. Εγώ η Catherine.
Και έρχονται κάποιες μέρες που απλά δεν μπορώ. Τα πρώτα συμπτώματα είναι κυρίως μετά το μεσημέρι. Πρώτα αρχίζει να πονάει το κεφάλι γενικά, απροσδιόριστα. Ένας πόνος που κάθε φορά με τρομάζει το ίδιο. Γιατί ξέρω τι θα επακολουθήσει. Είναι πια αργά και κανένα κοινό παυσίπονο δεν πιάνει. Ο πόνος θα μεταφερθεί στους κροτάφους και μετά γύρω από το κεφάλι, σαν να φοράω μια στέκα από καρφιά. Μετά έρχεται η ναυτία. Ότι έχω φάει και ότι έχω πιει τις τελευταίες ώρες επιστρέφει στον οισοφάγο. Και τελευταίες οι σφυριές, η αίσθηση να νιώθεις το σφυγμό σου μέσα στο κρανίο. Και τελικά το μόνο που χρειάζομαι είναι ένα σκοτεινό δωμάτιο. Και ησυχία. Και ύπνος.
Το θέμα δεν είναι η κρίση της ημικρανίας αυτή καθ' εαυτή. Αυτή την ξεχνάς, μέχρι την επόμενη. Το θέμα είναι ότι η ημικρανία μου πάει τα πάντα πίσω. Πως να κάνω όλα αυτά που θέλω όταν χάνω τη μισή μου μέρα; Η ημικρανία με βάζει σε μια καθημερινότητα που δε μου ταιριάζει και σίγουρα δε μου αξίζει.
Λένε ότι η ημικρανία ταλαιπωρεί το 14% του ελληνικού πληθυσμού και ότι χτυπά κυρίως τις γυναίκες. Παρόλο που η επιστήμη προχωράει, οι αιτίες της δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν επακριβώς. Κληρονομικότητα; Άγχος; Διατροφή; Ο κύκλος της γυναίκας; Επίσης, δε γιατρεύεται πλήρως. Αλλά παλεύεται. Και αποφάσισα να την παλέψω! Το πρώτο βήμα είναι ότι γράφω γι αυτήν!

12 Νοε 2013

Φεστιβάλ όπως παλιά..

Ομολογουμένως το φετινό Φεστιβάλ αποζημίωσε κάθε δυσαρεστημένο σινεφίλ και επικριτή του. (γκουχ γκουχ)
Μετά απο 2-3 μέτριες κατά την ταπεινή μου άποψη διοργανώσεις, φέτος είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ωραία πράγματα!
Δεν είχα το χρόνο που θα ήθελα οπότε βρέθηκα σε 2 μόνο προβολές. Για πρώτη φορά είδα την ελληνική παραγωγή "Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά", που κέρδισε τελικά βραβείο α ανδρικού ρολου! Επισης, είδα το εναλλακτικό, αλληγορικό, πειραματικό "pelo malo", που επισης βραβεύτηκε και μου άρεσε. Πολύ!
Αυτό όμως που μου άρεσε περισσότερο είναι τα χαμόγελα που είδα στα πρόσωπα, τα χρώματα στο λιμάνι και η ατμόσφαιρα στο κέντρο της πόλης μας, που της πάει το φθινόπωρο αλλά της πάει και το σινεμά! Και του χρόνου!

4 Νοε 2013

Κυριακάτικη βόλτα στη Θεσσαλονίκη!

Χθες άλλαξα προοπτική. Και ενώ καθημερινά βλέπω τη Θεσσαλονίκη μας οριζόντια (ξέρετε, Β.Όλγας - Τσιμισκή - Ερμού - πλ. Ελευθερίας) αποφάσισα να τη δω κάθετα! Και ξέρετε τι με έπιασε; Ο ενθουσιασμός του τουρίστα σε ξένη πόλη!

Η βόλτα ξεκίνησε πρωί πρωί με το αυτοκίνητο: από το δάσος του Σέιχ Σου και τον Άγιο Παύλο στην παλιά πόλη και μετά κατηφορίζοντας ως την Κασσάνδρου.
Συνέχισα πεζή, καθοδηγούμενη από τις καμπάνες του Αγίου Δημητρίου, Κυριακή γαρ! Είχα χρόνια να επισκεφτώ το μεγαλοπρεπή ναό, οπότε έμεινα, προσκύνησα τα λείψανα και άναψα κεράκι. Πέτυχα και μια εκδήλωση χειροτονίας ενός Ιερέα, κόσμος πολύς και κάμερες!!

Κατηφόρισα στην πλατεία Αριστοτέλους, περνώντας τις ανασκαφές της Αρχαίας Αγοράς - άραγε προχωρά καθόλου τούτο το έργο; - και συνέχισα έως το άγαλμα του Βενιζέλου διάμεσο μιας αυτοσχέδιας λαϊκής αγοράς με πωλήσεις χωρίς μεσάζοντες. Στην πορεία μου από την Εγνατία μέχρι να αντικρίσω το Θερμαϊκό προσπέρασα μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας και μια φιλαρμονική ορχήστρα. Άκουσα Παπακωνσταντίνου και αμέσως μετά εμβατήρια!

Έκανα την απαραίτητη στάση στο Ολύμπιον, την καρδιά του Φεστιβάλ Κινηματογράφου και από το γυάλινο κουβούκλιο προμηθεύτηκα το πρόγραμμα προβολών και το Πρώτο Πλάνο, απαραίτητο μπούσουλα στην επιλογή ταινιών.

Φτάνοντας στην παραλία και στην πεζοδρομημένη Λεωφόρο Νίκης έκανα δεξιά προς το Λιμάνι. Σύντομα έφτασα στην προβλήτα. Και θαύμασα την υπέροχη θέα της παλιάς παραλίας και του Λευκού Πύργου, όσο αυτός φαινόταν!

Με κέντρισαν οι εκδηλώσεις της Bienalle και δεν έχασα την ευκαιρία να επισκεφτώ την αποθήκη Β1 και την έκθεση "Παράδοση  - Ανατροπή". Μία από τις δεκάδες εκδηλώσεις που φιλοξενεί αυτή την περίοδο η πόλη μας  

Όλα λοιπόν, ακόμα και η πόλη αυτή, είναι θέμα προοπτικής! Η συμβουλή μου: εκμεταλλευτείτε τα κυριακάτικα πρωινά όσο ακόμα ο καιρός κρατάει, και δείτε τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία.  :)

29 Οκτ 2013

Έχουμε Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη! :)

Σε λίγες μέρες ξεκινά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης! Το 54ο!!
Σήμερα πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη συνέντευξη τύπου και δόθηκε στη δημοσιότητα το πρόγραμμα των προβολών. Δεν έχω προλάβει να το κοιτάξω, δεν ξέρω τι να περιμένω, ακόμα. Έχω όμως μια απέραντη αισιοδοξία, όπως ο ορίζοντας που απεικονίζεται στην αφίσα, ότι φέτος το φεστιβάλ θα μας προσφέρει πολλά!
Επιφυλάσσομαι να κάνω τις προτάσεις μου για προβολές και να γράψω τις κριτικές μου, όπως άλλωστε κάνω τα τελευταία χρόνια. Άλλο ένα λιθαράκι υποκειμενικής πληροφόρησης στο απέραντο διαδίκτυο!
Περισσότερες πληροφορίες και το αναλυτικό πρόγραμμα εδώ!

10 Οκτ 2013

Μονόλογος

Ανάρτησα πρόσφατα στο Facebook μια από αυτές τις εικόνες, τις χιουμοριστικές και λίγο εμψυχωτικές, που με έβαλε σκέψεις. "Never give up on your dreams!"
Λάτρεψα τη φατσούλα του ζουμπουρλούδικου παχύδερμου που προσπαθεί να μοιάσει τον συλφή μονόκερο! (ξέρω, δεν υπάρχει αυτή η λέξη). Θα ήθελα κι εγώ να χαρακτηρίζομαι από αυτή την επιμονή και προσήλωση προς το στόχο. Κι όμως όχι! Δεν θυμάμαι καλά καλά πότε ήταν η τελευταία φορά που αφιέρωσα όλο μου το είναι στο στόχο μου, που ξενύχτησα για να τελειώσω κάτι, που κουράστηκα, που δόθηκα ολοκληρωτικά.
Πέρασα ώρες σκεπτόμενη γιατί... Αφού κατηγόρησα τον εαυτό μου για τεμπελιά και έλλειψη συγκέντρωσης, τελικά κατάλαβα!
Δεν έχω στόχο!
Κάπου διάβασα ότι όταν σταματήσουμε να ονειρευόμαστε έχουμε πεθάνει...
Σε αναζήτηση του ονείρου, λοιπόν!


11 Σεπ 2013

Το σπήλαιο του Δράκου!

''Πριν από πολλούς αιώνες η μεγάλη σπηλιά που βρίσκεται πριν από το μοναστήρι της Μαυριώτισσας ήταν χρυσορυχείο και το φύλαγε ένας δράκος που ανέπνεε και έβγαζε από το στόμα του φλόγες και δηλητηριασμένους ατμούς...'' Κάπως έτσι ξεκινά το παραμύθι του σπηλαίου της Καστοριάς, το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε.
Πρόκειται για το πιο σύγχρονο σπήλαιο της Ελλάδας, που εγκαινιάστηκε και λειτουργεί από το 2009. Στα 300 μέτρα της διαδρομής του μπορεί να θαυμάσει κανείς έναν υπέροχο κόσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες, ενώ περιπλανάται στους διαδρόμους και τις γέφυρες. Οι υπόγειες λίμνες κάνουν την ατμόσφαιρα μαγική, καθώς χαρίζουν υπέροχους χρωματισμούς. Κάθε επίσκεψη στην Καστοριά κρύβει και μια μοναδική έκπληξη... αυτή τη φορά ήταν το Σπήλαιο του Δράκου!
Για περισσότερες φωτογραφίες και πληροφορίες λειτουργεί το site του σπηλαίου: http://www.spilaiodrakoukast.gr

8 Σεπ 2013

Η εμπειρία του Μοντσερράτ!

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη μας στην Ισπανία αφιερώσαμε μια μέρα από το χρόνο μας για να ταξιδέψουμε και να επισκεφθούμε το εκπληκτικό μοναστήρι του Μοντσεράτ, λίγο έξω από τη Βαρκελώνη. Η επίσκεψη στο "Ακανόνιστο Βουνό" και στην "Παναγία τη Μελαχρινούλα" μας αποζημίωσε και με το παραπάνω!
Η πρόσβαση σε αυτό το εξαιρετικής ομορφιάς τοπίο είναι κάτι παραπάνω από εύκολη. Από την εθνική οδό της Βαρκελώνης προς Tarragona, υπάρχει ευδιάκριτη σήμανση. Από μακριά μπορούσαμε να διακρίνουμε το βουνό, τα τελευταία 15χμ μέσα στη φύση όμως ήταν απλά μαγικά! Για τους επισκέπτες με τραίνο, η πρόσβαση γίνεται από τη Βαρκελώνη ως το χωριό, ενώ για την ανάβαση προσφέρονται η εναλλακτικές του τελεφερίκ ή του οδοντωτού σιδηροδρόμου.
Φτάνοντας στο Μοντσεράτ νοιώθεις αμέσως τη δροσερή αύρα του βουνού, μπορώ να πω ότι μια ζακετούλα τη χρειάστηκα.. Τουρίστες υπήρχαν πολλοί, χωρίς όμως να συναντήσουμε την κοσμοσυρροή άλλων γνωστών μνημείων.
Οι εγκαταστάσεις του Μοντσεράτ περιλαμβάνουν το Σχολείο, τους κοιτώνες και την Βασιλική με τον αύλειο χώρο. Από εκεί ξεκινούν μια σειρά από φυσιολατρικές διαδρομές προς το βουνό, που οδηγούν σε ερημητήρια και χώρους προσευχής.   Για την εξυπηρέτηση των τουριστών υπάρχουν βέβαια και τα σχετικά εστιατόρια, αν και κατά τη γνώμη μου έρχονται σε κόντρα με την ιερή ατμόσφαιρα του χώρου. Η θέα πάντως από κάθε σημείο είναι μαγευτική.

Η ατραξιόν του μοναστηριού είναι φυσικά η "Παναγία La Moreneta", αλλιώς 'Μαύρη Παρθένος', η πολιούχος της Καταλονίας. Ένα ξύλινο άγαλμα μεσαίου μεγέθους που φέρεται να χάραξε ο Άγιος Λουκάς γύρω στο 50μΧ και βρίσκεται τοποθετημένο μέσα στο Ναό. Περιμέναμε περίπου 1 ώρα για να προσκυνήσουμε, να αγγίξουμε δηλαδή την επιχρυσωμένη σφαίρα που κρατά, ακούγοντας ταυτόχρονα την επιβλητική μουσική από το εκκλησιαστικό όργανο και θαυμάζοντας το διάκοσμο του Ναού.

Δυστυχώς δεν προλάβαμε να ακούσουμε την Παιδική Βασιλική Χορωδία, που είναι ξακουστή για τις αγγελικές φωνές των παιδιών που την απαρτίζουν..
Φεύγοντας δεν παραλείψαμε να επισκεφθούμε τους υπαίθριους πωλητές, από όπου προμηθευτήκαμε το γνωστό τυρί των Πυρηναίων, αλλά και γλυκά με βάση το μέλι και τους ξηρούς καρπούς.




24 Ιουλ 2013

Μαγικα τραγουδια που σε ταξιδευουν!

Υπαρχουν! Καποιοι τα βαφτιζουν καταθληπτικα, καποιοι 'κοβουν φλεβες'. Εγω παντως νοιωθω σαν να μπαινω στο αεροπλανο! Αντε τωρα... μετραω και μερες για τις διακοπες :-Ρ

I just used Shazam to discover Big Jet Plane by Angus & Julia Stone. http://shz.am/t51789401

15 Ιουν 2013

Λαθη που διορθωνονται!

Ενα απο τα μεγαλυτερα λαθη που εχω κανει τον τελευταιο καιρο ειναι που διεγραψα τον blogger απο το κινητο μου. Ειναι που ηθελα να εξοικονομησω χωρο... Ευτυχως, ειναι απο τα λαθη που διορθωνονται, οποτε να'μαι! Ζητω συγνωμη προκαταβολικα για την ελλειψη τονων...

18 Μαΐ 2013

Περί παιδείας!

Κάποιες σκέψεις μου, με αφορμή την επιστολή που έγραψε ο μαθητής της α' λυκείου και κάνει το γύρω των social media τις τελευταίες μέρες.  
Καταρχήν κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι κυβερνήσεις έχουν φέρει τη χώρα μας στο σημείο μηδέν. Παντού, στην οικονομία, στην κοινωνία, στην ανάπτυξη, στον πολιτισμό το πράγμα πάει από το κακό στο χειρότερο. Το ίδιο το κράτος δεν αφήνει την ιδιωτική πρωτοβουλία να ανθίσει και τους ανθρώπους να προκόψουν.
Πιστεύω ότι η μόνη διέξοδος από τη σημερινή κατάσταση είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ. Ώστε οι νέοι να βρουν τη δύναμη να αλλάξουν νοοτροπία και να ξεκολλήσουν από τις παρωχημένες ιδέες των γονιών τους.
Και η παιδεία έρχεται μόνο μέσω της ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ. Χρειάζεται πολύς κόπος και προσήλωση για να γνωρίσουν οι νέοι την ιστορία, τη γεωγραφία, την επιστήμη, τη σημασία της χώρας μας.
Και αυτός είναι ο ρόλος των ΔΑΣΚΑΛΩΝ. Οι δάσκαλοι είναι αυτοί που θα δώσουν το κίνητρο στους νέους και θα τους βοηθήσουν να αναπτύξουν κριτική τους σκέψη. Οι δάσκαλοι ΔΕΝ είναι αυτοί που θα αμελήσουν τη δουλειά τους στο βωμό μιας απεργίας. Οι δάσκαλοι ΔΕΝ είναι αυτοί που έχουν το περιθώριο να ξεφύγουν από τον ιερό σκοπό που έχουν αναλάβει.
Αυτό πιστεύω εγώ. Και θεωρώ θλιβερή την εικόνα παιδιών που περιφέρονται ασκόπως στο δρόμο με το σχολικό σάκο στον ώμο, επειδή χάνουν μάθημα, λόγω κάποιας απεργίας....

24 Φεβ 2013

Επιχείρηση ARGO!

Πως μια αληθινή ιστορία με αναμενόμενες εξελίξεις και γνωστό φινάλε καταφέρνει να δημιουργήσει ομολογουμένως το πιο έντονο κλίμα σασπένς σε ταινία τα τελευταία χρόνια; Εεε; Κύριε Μπεν Άφλεκ, ερωτώ!
Πρόκειται για "μια εξιστόρηση της εξέγερσης των Ιρανών στα χρόνια του Χομεϊνί που κατέληξε σε ομηρία των υπαλλήλων της Αμερικανικής Πρεσβείας". Κι όμως κατάφερε να είναι μια ταινία διασκεδαστική!!!
Εμένα μου άρεσε. Και έχει καιρό να μου αρέσει τόσο ταινία. Ήταν η απόδοση της εποχής, ήταν τα κοστούμια, ήταν τα μαλλιά και τα μουστάκια, όσο διαρκούσε η ταινία ζούσα ως ενήλικη κάποιες στιγμές, που όταν πραγματικά συνέβησαν δεν είχα βγει καλά καλά απ' το αυγό.
Ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής Άφλεκ κατάφερε να χωρέσει στο ίδιο έργο το χιούμορ, τη βιομηχανία του κινηματογράφου, τη φρίκη των πολιτικών αναταραχών και το αμερικανικό ιδεώδες.
Ας γράψω κι εγώ αυτό που διαβάζω στα 9 στα 10 blogs: ο Άφλεκ είναι ένας μέτριος ηθοποιός, μα ένας εξαίρετος σκηνοθέτης.
Έχοντας εκφράσει πάντως την εξυπνάδα, την πυγμή και το κουράγιο των Αμερικανών, πιστεύω πως το όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου το έχει στο τσεπάκι του.  
Tip: Αξίζει να προσέξει κανείς τους τίτλους τέλους!

19 Φεβ 2013

Εισπρακτικες τακτικες..

Μέρες τώρα ζω ένα σχεδόν σουρεαλιστικό σκηνικό, με πρωταγωνίστρια την Credicom, την "εξειδικευμένη τράπεζα στην καταναλωτική πίστη!" Όλα ξεκίνησαν από ένα μικρό υπόλοιπο, ύψους 37,41€ που προέκυψε από τις τακτικές πληρωμές των δόσεων του αυτοκινήτου μας. 
Λάβαμε λοιπόν και οι δύο συν υπόχρεοι ενημερωτικό sms για το ποσό αυτό, συνοδευόμενα από κλήση στην οποία εξηγήσαμε ευγενικά ότι το γνωρίζουμε και ότι θα το φροντίσουμε μαζί με την καταβολή της επόμενης δόσης. (2 sms και 1 κλήση).
Ακολούθησε επιστολή στο σπίτι, την οποία θεωρήσαμε ότι είχαν ήδη στείλει πριν τους ενημερώσουμε.
Δυο μέρες μετά, λάβαμε άλλα 2 sms, στα οποία απάντησα με τηλεφώνημα μου εγώ. Αφού επανέλαβα ότι το ποσό θα πληρωθεί μαζί με την επόμενη δόση, τους επέστησα την προσοχή στο ότι δεν θα πρέπει να ενοχλούν τους πελάτες τους εφόσον έχει ήδη γίνει συνεννόηση. Έκλεισα το τηλέφωνο λέγοντας τους να ξε-τσεκάρουν επιτέλους το πεδίο που στέλνει τις αυτόματες ενημερώσεις. 
(Έως τωρα έχουμε: 4 sms / 2 κλήσεις / 1 επιστολή).
Νομίζαμε ότι ηρεμήσαμε, μέχρι την περασμένη Παρασκευή, που ο άντρας μου δέχθηκε όχι μια, αλλά 2 κλήσεις, από δύο εκπροσώπους μέσα στο ίδιο πρωινό. Εκεί είναι που το παίρνεις στην πλάκα και τους λες ότι έχουν ήδη ξοδέψει άλλα 37€ μόνο και μόνο για να μας ενημερώνουν. 
Χθες, γυρνώντας στο σπίτι βρήκα στο γραμματοκιβώτιο άλλη μια επιστολή...
(Έως σήμερα έχουμε: 4 sms / 4 κλήσεις / 2 επιστολές).

Συγνώμη αν σας κούρασα, αλλά σκέφτηκα ότι η δική μας ιστορία είναι αστεία. Τι γίνεται όμως όταν αυτή η πίεση ασκείται σε ανθρώπους άνεργους, με παιδιά, σε ανθρώπους που είχαν κάποια αβαρία και δε μπορούν να ανταπεξέλθουν σε μεγαλύτερα ποσά; Δε λέω, πρέπει και η εταιρία να εισπράξει. Δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Άλλα, για το Θεό, ας υπάρχει μια σχετική ανοχή, τουλάχιστον όταν γίνεται συνεννόηση. Εισπρακτικές τακτικές όπως αυτή της Credicom, είναι αυτές που οδηγούν τον κόσμο στο χείλος της αυτοκτονίας.

18 Φεβ 2013

Ο James Bond δεν πεθαίνει ποτέ!

Μην ανησυχείτε! Το κείμενο μου δεν είναι σπόιλερ. Το μόνο που θα πω είναι η ταπεινή μου γνώμη: δύο ώρες μιας μέτριας (έως βαρετής) ταινίας, οδηγούν στο τελευταίο ημίωρο, όπου η περιπέτεια και η δράση απογειώνονται σε ένα σούπερ εντυπωσιακό (όλα τα λεφτά) φιναλε!!! Μόνο που μέχρι τότε έχει κρυώσει το ποπ-κορν...
Αυτός ο James Bond μυρίζει κάτι από τα παλιά! Η διακριτική του γοητεία προέρχεται από την απόλυτη σοβαρότητα (ούτε ένα χαμόγελο αυτός ο άνθρωπος). Η δύναμη του πηγάζει από τη σιγουριά (no second thoughts). Η ιδιοφυΐα του είναι συνώνυμο της εποχής από την οποία προέρχεται (Ι ε> the old fashioned Aston Martin!). Και όλο αυτό το συνοθύλευμα σκέψεων μου προέκυψε την ώρα που καιγόταν το σύμπαν!
Ας μη μιλήσω για σκηνικά, υπερβολές, σκηνές δράσης και εφφέ...
Εκεί που θέλω να σταθώ, είναι στους ρόλους: Ο κακός της υπόθεσης (Χαβιέ Μπαρδέμ) για πρώτη φορά κλέβει λίγη από τη δόξα του πρωταγωνιστή: τόσο κακός, τόσο, τόσο αποφασισμένος, τόσο ξανθός... σχεδόν άγνωστος. Η 'Μ' κανονική bitch (007 says!), ενώ ο 'Q' εξαιρετικός nerd με το μαλλάκι του και το γυαλάκι του και την νεανική του υπεροψία!
Εντάξει, η επιλογή ενός James Bond για Σάββατο απόγευμα σε αποζημιώνει!!!


11 Φεβ 2013

Ο Φεβρουάριος των ταινιών!

Χαράς ευαγγέλια για τους απανταχού σινεφίλ, καθώς ο Φεβρουάριος διακρίνεται από την κινητικότητα του όσον αφορά τις νέες κυκλοφορίες ταινιών. Έρχονται τα Όσκαρ βλέπετε...
Τι να πρωτοδεί κανείς;  Στα Όσκαρ μάχονται το πολυδιαφημισμένο Argo του Μπεν Άφλεκ, το αλλιώτικο γουέστερν Django Unchained, το Life of Pi του τεράστιου Ανγκ Λι, οι Άθλιοι, ο Λινκολν, η υπερπαραγωγή Skyfall, ακόμα και το Silver Linings Playbook με τον συμπαθή  Μπράντλεϋ  Κούπερ..
Κι έπειτα είναι μια σειρά από πολλές ακόμα ταινίες, που λιγότερο ή περισσότερο μου προσελκύουν το ενδιαφέρον: Cloud Atlas, Seven Psychopaths, The Perks of Being a Wallflower, The Impossible, Hitchcock, To Rome With Love...

4 Φεβ 2013

Δεν άκουσα!

Ένα μακρόστενο παράθυρο αποκαλύπτει μια βαθια χαράδρα που καταλήγει στη θάλασσα. Στο ύψος του ορίζοντα η θάλασσα φαίνεται γαλάζια, καλοκαιρινή και τόσο ελκυστική...
Ένα  πλήθος ανθρώπων, ανομοιογενών θα έλεγα, τρέχουν προς το νερό, φορώντας το μαγιό τους και κάνοντας χαρούμενους θορύβους. Ξεχωρίζω μια μεγάλη ξανθια κυρία, έναν εύσωμο κύριο, ένα κορίτσι λίγο πριν την εφηβεία και κάποιες ακόμα φιγούρες, μάλλον παιδάκια.
Φτάνουν με λαχτάρα, βουτούν και ένας ένας επιστρέφουν. Με προσπερνούν κι εξαφανίζονται χωρίς να μου δώσουν την παραμικρή σημασία. Μετά από λίγο, οι φωνές χάνονται, όλα ησυχάζουν. Μένω εκεί και συνεχίζω να κοιτάζω τον ορίζοντα. Φυσάει ένα ελαφρύ αεράκι. Κι εκεί που έχω ξεχαστεί έρχεται ένας μικρός μπόμπιρας, με σγουρά μαλλάκια και μου λέει κάτι. Δεν άκουσα. Μέσα στη δίνη του ονείρου μου, η φράση αυτή στάθηκε αρκετή για να ξυπνήσω...

2 Φεβ 2013

Η πόλη σήμερα και άλλοτε...

Σήμερα πέρασα το πρωινό μου σερφάροντας, και έπεσα σε μια σειρά από κείμενα και φωτογραφίες σχετικά με την παλιά Θεσσαλονίκη. Και συγκεκριμένα την οδό Βασιλίσσης Όλγας, απ' όπου περνάω καθημερινά. Την άλλοτε 'Οδό των Εξοχών', με τα αρχοντικά της!
Είναι πολλά που θα ήθελα να γράψω. Προτιμώ όμως να σας δώσω ένα link από το blog της Κύας Τζήμου, που μέσα από το παράδειγμα ενός και μόνο κτιρίου μας δίνει, σε μας τους νεότερους, να καταλάβουμε τι συνέβη... Διαβάστε εδώ, είναι πραγματικά ενδιαφέρον!

31 Ιαν 2013

New Years ReVolution!!


...το παρακάτω το έγραψα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και αφορά τους στόχους του 2013. Όσοι με ξέρετε και από το τουίτερ πιθανότατα έχετε δει στο timeline σας κάποιους -αν όχι όλους- από τους στόχους αυτούς. Είναι περισσότερο κάτι σαν γενικές αρχές, όχι αυτοσκοποί, που κλείνουν μέσα τους μια σειρά από δράσεις. Και είμαι στην περήφανη θέση να σας κοινοποιήσω ότι έχοντας συμπληρώσει το 1/12 του 2013, είμαι σε καλό δρόμο :) :)

Να και μια λίστα με τα resolutions της νέας χρονιάς. Γραμμένα στα Αγγλικά, για κάποιο λόγο....
#1: another point of view at the social media
#2: no more hair ironing
#3: put the 'blues' in order
#4: stop gossiping around
#5: do not tolerate with bad behaviours (but remember, its not your business to change such manners)
#6: respect my body (that includes physically and mentally)
#7: perfect my english
#8: set a goal and build a strategy
#9: love animals and do something about them
#10: BELIEVE IN ME




30 Ιαν 2013

Το υπέροχο μουσείο της Ακρόπολης!

Κατά το πρόσφατο ταξίδι αστραπή που έκανα στην Αθήνα, βρήκα λίγο χρόνο να επισκεφθώ το νέο μουσείο της Ακρόπολης. Και ενθουσιάστηκα.
Πέρα από τα εκθέματα, το ίδιο το κτίσμα αποτελεί από μόνο του αξιοθέατο. Στιβαρό, φτιαγμένο από μπετό και γυαλί, με inox λεπτομέρειες σε κερδίζει από μακριά, πριν ακόμα εισέλθεις στο εσωτερικό του. Η θέα 360 μοιρών από το εσωτερικό του, προς τον Παρθενώνα και τις γύρω περιοχές, απερίγραπτη! Και μέσα τα εκθέματα σκορπισμένα, όχι παραταγμένα, θαρρείς και είναι αυτά που κυκλοφορούν ανάμεσα στους επισκέπτες.
Τη μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε το γεγονός πως στον πάνω πάνω όροφο έχει στηθεί ένας ακόμα "Παρθενώνας" από μπετό, σε πραγματικές διαστάσεις και περιτριγυρισμένος από inox κολώνες, ίσες στον αριθμό με το πρωτότυπο. Και εκεί έχουν τοποθετηθεί τα εκθέματα στην φυσική τους θέση!

Ένας απολαυστικός καφές στο εστιατόριο του 2ου ορόφου και μια επίσκεψη στο πωλητήριο δίπλα, συμπλήρωσαν τη βόλτα μου. Ένα μαγνητάκι με μια αφαιρετική άποψη της κιονοστοιχίας του Παρθενώνα συμπληρώνει τη συλλογή στο ψυγείο μου.

Φωτογραφίες και όλες οι πληροφορίες εδώ: www.theacropolismuseum.gr